Archive for 30 oktober 2014

Militaire dienst 01

 

In militaire dienst deel – 1

1978 september.

 

Ik ben nog uit de tijd dat je voor je nummer in Militaire dienst moest, zie ook mijn verhaal over de keuring. De tijd was voor mij dus aangebroken, ik moest mij melden op de Frederick Hendrik kazerne in Vucht.

De tijd van broodjes frikandel en veel bier was aangebroken, dit koste weinig en werd dus ruim genuttigd iedere dag.

De eerste 2 maanden werden besteed aan veel sport, veel lopen, je geweer en schoen poetsen en zorgen dat je bed goed was opgemaakt,

Na een maand kwam het bericht dat wij overgeplaatst zouden worden naar Seedorf in Duitsland, dit gold voor iedereen die bij de Genie troepen zat.

Ik voelde daar weinig voor maar begreep dat bezwaar maken weinig zin had.
Balen dus tot dat er zich een alternatief voordeed in de vorm van een demonstratie van het onderdeel Duikers en Pontonniers van de Genie.
Deze waren toen gelegerd in Hedel en eenmaal bij die duikers zou je gewoon 10 maanden in Hedel blijven. Ik dacht dat lijkt mij wel wat en tekende om bij deze duikersgroep te komen.

Met mij deden 250 anderen dat ook, dus ik maakte mij geen illusies dat ik door de keuringen heen zou komen, en bleven maar 5 tot 7 man uit iedere lichting over hoorde ik.

De keuring was heftig en bestond uit diverse medische testen, en ook een Psygologische test in Hollandse rading waarna een medische keuring in Den Helder zou volgen plus een druk test in een Deco-pressie tank..

deco-tank

Goed, na alle keuringen braken 2 weken van onzekerheid aan, maar uiteindelijk kwam het verlossende bericht. Ik mocht mij een Duiker noemen, inclusief  het rode duikmutsje.

Na een avondje van teveel bier nam ik de volgende morgen afscheid van mijn slapies op de Freek en verhuisde naar de van Brederoo kazerne 2 kilometer verderop.

Hier ontmoete ik mijn andere duikmaten uit dezelfde lichting en uiteraard vierden we dat nog maar eens met alweer veel te veel bier.

bier
Ook moesten we nog even ingezegend worden door de zogenaamde oude poep en werden s’nachts uit ons bed gespoten met de brandslang.

Het maakte mij niks uit, ik was onderweg om duiker te worden.

Word vervolgd

Offshore deel 1

Offshore deel 1
1980 – Maart

Bij mijn ouders ging de telefoon.
Het was iemand van dat duikbedrijf vertelde mijn vader mij.
Bij dat duikbedrijf wat in Friesland was gevestigd had ik 3 maanden eerder gesolliciteerd maar dat bleek wat vroeg in het seizoen hadden ze mij verteld, ze zouden later nog eens contact met mij opnemen.

Ik nam de telefoon aan en de persoon aan de andere kant van de lijn vroeg mij of ik nog beschikbaar was. Hij vroeg mij of ik dezelfde avond ook weg kon naar zee.
Verbaasd zei ik ja geen probleem, maar vertelde er ook bij dat ik nog niet in dienst was bij hun en ook nog gekeurd moest worden.

Hij zei mij dat dat geen probleem was en dat bij terugkomst er wel een afspraak voor keuring en ondertekening van alle papieren zou plaatsvinden, hij ging mij nog terugbellen over tijd en plaats waar ik mij moest melden.

Verbaast hing ik op en dacht nog eens na over deze voor mij vreemde onverwachte situatie.
Tot aan 16.00 uur gebeurde er niets, en ik besloot maar eens te bellen.

Degene die opnam zei, o ja dat is waar ook je moet om 20.00 uur in IJmuiden zijn, bij de IJ-bunkers  { red : nu inmiddels een museum geloof ik }, waar een schip ligt wat je verder brengt.

Goed, tas gepakt wat gegeten, en met mijn vader naar IJmuiden, daar aangekomen lag er

 

de Stirling Brig

stirling

een Engels schip waar ik de komende jaren nog heel wat uurtjes op zou door brengen. Gelijk met mij arriveerden er nog 2 man, waarvan ik er 1 nog kon uit mijn diensttijd.
Hij werkte al 2 jaar voor dat bedrijf als duik supervisor vertelde hij mij.

We zouden om 23.00 uur gaan varen dus tijd zat om wat bij te praten, de volgende ochtend arriveerden we bij het productie platform waar mijn eerste duikklus zou beginnen.

De K13- Alpha van Penzoil

Word vervolgd:

Brasil 2014 – 01

Brasil 2014 – 01

Het is 2014 en ik ben op bezoek bij mijn schoonfamilie in BelemBrasilie.

Ik zit om mijn Portugees wat te oefenen daar iedere ochtend wat te bladeren in de ochtendkrant welke om 06.00 uur in de bus valt.

Bij iedere krant zit iedere dag een crime pagina, en deze staat dus vol met foto’s van vermoorde boefjes en andere doden inclusief de plassen bloed, zo ook vandaag.

Op de voorpagina stond dat er een record was gevestigd, er waren in drie dagen tijd 34 mensen vermoord!, en dat alleen lokaal.

Eerst besefte ik het niet helemaal, het was tenslotte nog vroeg.

Later die dag waren we onderweg naar Mosquero.

Halverwege kwamen de auto’s voor ons tot stilstand en na ongeveer een kwartier konden we verder en zagen de oorzaak, er zat iemand op een soort van zelfgebouwde bakfiets met motor klem onder een bus aan de achterkant, dat wil zeggen we zagen alleen het bakje, het voorwiel en persoon zaten dubbel gevouwen onder die bus.

Nou is het zo dat daar alles gewoon op de snelweg rijd, fietsers, motoren bussen vracht en gewoon verkeer, en ook wandelaars.
Het is dus levens gevaarlijk en je moet eigenlijk ogen voor achter en opzij hebben.

Maar goed we konden weer verder en de familie babbelde er weer rustig op los.
een half uurtje verderop stond een groepje mensen op de weg en toen we passeerden zagen we een jongen liggen met een eind verderop een fiets. Hij was dood, en er was in geen velden of wegen een politie auto of andere hulp te zien. Ook de auto die hem had doodgereden ontbrak.

Na een verdere rustige dag waren we s’avonds weer onderweg terug naar Belem toen het verkeer weer tot stilstand kwam, even verderop lag een vrachtwagen op zijn kant en er stak nog net een arm van de bestuurder onder de cabine uit, dat was dus nummer 3 en we waren nog niet thuis.

Na vertraging door de vrachtwagen konden we weer verder en vlak bij huis zagen we allemaal zwaailichten, het waren 3 politiewagens welke een aanhouding hadden verricht.
Net op het moment dat wij er langs reden probeerde die gast te vluchten en werd gewoon afgeknald.
Hij zal dus denk ik niet fout geparkeerd hebben gestaan.

De volgende ochtend zat ik de ochtendkrant te lezen en daar stond op de voorpagina dat de politie een verdachte had doodgeschoten, hij werd verdacht van het vermoorden van 3 mensen……………..

Later op die dag heb ik mij voorgenomen dat ik niet in Belem zal gaan wonen, want Nederland is zo slecht nog niet

Later meer

De Keuring

De Keuring

Het is 09.00 uur in de ochtend en ik sta op een wat smoezelig toilet in een oude kazerne in Amsterdam. De Oranje Nassau kazerne. In mijn hand een plastic bekertje waar ik mijn ochtend urine in moet deponeren.

 

oranje nassau

Ik word gekeurd voor Militaire dienst en ben op dat moment 19 jaar oud en inmiddels 4 jaar werkzaam als Timmerman in een grote timmerfabriek in Amsterdam Noord.
Ik had het naar mijn zin daar, verdiende redelijk, het salaris voor een timmer leerling was in die tijd ongeveer 100 gulden in de week.
Ik was in het bezit van een mooie Motorfiets, een Suzuki 750 GS, dat was in die tijd de eerste 4 takt van Suzuki.

Ook ben ik de eigenaar geweest van een Suzuki 750 2 takt.

Dat was flink werken op die motor, maar na 6 maanden had ik besloten om hem in te ruilen voor de 4 takt welke veel beter reed.

Goed de keuring dus, plasje gedaan, bloed afgegeven, 3 keer een kniebuiging en nog wat andere testjes plus een interview waar gevraagd werd of ik wel in dienst wou.
Ik heb toen gemeld dat ik er weinig zin in had, maar gelukkig hebben ze dit naast hun neergelegd want wat ik toen niet wist is dat mijn werkende toekomst door deze eerste keuring een verrassende wending zou nemen.

Maar daarover zal ik in een volgend bericht verhalen.

 

Zie ook:

In Militaire dienst deel 1

In Militaire dienst deel 2