Archive for 2 mei 2015

Kreidler deel 2

Kreidler deel 2

Ik kwam bij in de Ambulance, en de ziekenbroeder vertelde mij dat we onderweg waren naar het Binnengasthuis,Biinengasthuiseen ziekenhuis in het centrum van Amsterdam welke inmiddels niet meer bestaat.

In een behandelkamertje werd de spalk verwijderd welke om mijn been was geplaatst en ik kreeg wat onderzoekjes. Mij werd verteld dat bij mijn bovenbeen het bod totaal doormidden was en dat ik diezelfde middag nog geopereerd zou worden om een plaat in mijn been te plaatsen, hiervoor was het nodig om bot uit mijn heup te gebruiken omdat sommige bot deeltjes in mijn been teveel waren verbrijzeld.

Een redelijk ingrijpende operatie dus.

Het ongeveer 13.00 en ik moest wachten tot 16.00 voordat de operatiekamer vrij was, ik kreeg een verdovend middeltje en de spalk werd weer teruggeplaatst wat natuurlijk redelijk pijnlijk was.

Mijn ouders waren inmiddels gearriveerd en deze begonnen op mij in te praten, dit om mij rustig te houden. Ik kreeg om 16.00 uur weer een verdoving en was keurig geschoren bij mij edele deeltjes waarna ik vervoerd werd naar de operatiekamer.


operatiekamer368x260

 

Ingrijpend bleek het inderdaad te zijn, Ik werd tenminste pas weer wakker om half twaalf in de uitslaapkamer, het kamertje had zijn naam eer aangedaan,Ik had tenminste een redelijk stukje van de film gemist. Later hoorde ik van mijn vader dat er toch het een en ander was mis gegaan, niet met de operatie maar met het wakker uit narcose.

De artsen hadden mijn ouders al geïnformeerd dat het niet helemaal goed ging en die waren super opgelucht na het telefoontje dat ik wakker was.

Goed ik had natuurlijk een super slechte nacht want was redelijk uitgeslapen en ik begon de pijn van de operatie redelijk te voelen.

Ik was wel op zaal gebracht, deze deelde ik met 7 anderen wat vrij normaal was in die tijd.

Mijn buurman was een blonde jongen met lang haar en een Jezus baardje, ook had hij een soort van stok waar zijn infuus aanhing, veel later bedacht ik mij dat hij soms aan het voeten eind van mijn bed stond om te kijken hoe het met mij ging, ik was dus niet onderweg………… Jezus6maar waarschijnlijk gewoon versuft van de medicamenten.

Ik moest natuurlijk revalideren, toen bleef je daarvoor in het ziekenhuis.

Ze leerden mij lopen met krukken, en traplopen met krukken en zo nog wat dingen.

Ik mocht gelukkig na veertien dagen naar huis en heb mij ouders gebeld dat ik er aan kwam, ik was zo blij dat ik weg mocht dat ik op de tram en de bus naar huis ben gegaan, wat een goed idee leek in verband met revalidatie……., maar natuurlijk was dat het helemaal niet en ik was ook blij dat mijn vader met de auto bij de bushalte stond, want ik bleek nog helemaal niet zo sterk.

krukken

Mijn ouders woonden in een klein arbeidswoninkje en ze hadden mijn bed naar beneden gehaald en de eettafel stond in het midden van de kamer, de huiskamer was 4×4 meter dus zoveel ruimte was er niet, maar zo konden we tenminste met zijn allen naar de tv kijken en ook kon mijn vader mij helpen met mijn trainingen, hiervoor ging ik dan op de tafel zitten en hij hield mijn been tegen terwijl ik het probeerde te strekken.

Ik ben bijna 6 maanden hiermee onderweg geweest en uiteindelijk mocht ik mijn krukken inleveren, Ik heb aan dit avontuur een iets korter been overgehouden en ben dus de rest van mijn leven met een licht slepend been door het leven gegaan.

Dit leverde op latere leeftijd weer een versleten heup op maar daar verhaal ik nog wel eens over.

 

Zie ook:Kreidler deel 1

kreidlerkreidlerrs